Η γη της επαγγελίας κριτικές

Κριτική_01
Η γη της επαγγελίας

Το ζευγάρι των «πλασιέ ελπίδας» Ματ Ντέιμον/Φράνσις Μακντόρμαντ δημιουργεί έναν ασυνήθιστο συνδυασμό, καθώς οι δυο τους σχολιάζουν έξυπνα και ανήσυχα τον χαρακτήρα και τις προσωπικές τους επιδιώξεις, την ίδια στιγμή που γυρίζουν την επαρχία και πουλάνε συμβόλαια για λογαριασμό της εταιρείας φυσικού αερίου, σε αγρότες που αγαπάνε τη γη τους αλλά δεν θα έλεγαν όχι στα μετρητά που τους λείπουν. Αντίθετα, ο συνδυασμός Γκας Βαν Σαντ/Ματ Ντέιμον, που τόσο αρμονικά λειτούργησε στη σκηνοθεσία του πρώτου και το σενάριο του δεύτερου στον Ξεχωριστό Γουιλ Χάντινγκ (Ο Ντέιμον, μαζί με τον Τζον Κρασίνσκι αντί του Μπεν Άφλεκ, υπογράφει το σενάριο), εδώ γλυστράει σταδιακά σε ένα ήπιο οικολογικό κήρυγμα, με το αναμενόμενο τέχνασμα της συνείδησης ενός κατά βάση ηθικού ήρωα, που ξέχασε τις ρίζες του και τις ξαναβρίσκει την τελευταία στιγμή. Στο συν της ταινίας, ο ρυθμός που προσαρμόζεται στο περιβάλλον.
lifo

Κριτική_02
Η γη της επαγγελίας

Υπάρχουν στερεότυπα σε όλα τα θέματα. Ένα από αυτά είναι το πόσο αδιάφορες είναι οι διάφορες εταιρίες για την προστασία του περιβάλλοντος όταν πρόκειται να βγάλουν χρήματα. Το στερεότυπο είναι στερεότυπο γιατί ακριβώς βασίζεται σε μια κοινή πρακτική που έχει παρατηρηθεί και επαναλαμβάνεται. Ωστόσο όταν δεν έχει κανείς να προσφέρει κάτι περισσότερο πάνω σε αυτό ή να το δείξει με άλλη οπτική τότε παραμένει αδιάφορο και αναποτελεσματικό.
Αυτό δυστυχώς συμβαίνει με την ταινία του Gus Van Sant σε σενάριο του John Krasinski και του πρωταγωνιστή Matt Damon, που είναι γνωστός για τις ευαισθησίες του σε τέτοια θέματα και που με τον Van Sant είχαν κάνει μαζί το εξαιρετικό Good Will Hunting.
Ο Στηβ (Matt Damon) στέλεχος μιας εταιρείας Real Estate πηγαίνει με την συνεργάτιδά του Sue (Frances McDormand) σε μια φτωχή επαρχιακή πόλη για να πείσει τους κατοίκους της να εκχωρήσουν δικαιώματα άντλησης φυσικού αερίου για λογαριασμό μιας άλλης εταιρίας. Πιστεύουν πως τα κέρδη που υπόσχονται στους κατοίκους ότι θα αποκομίσουν, είναι αρκετός λόγος για να υπογράψουν αυτοί με κλειστά μάτια. Όμως έρχονται αντιμέτωποι με έναν δάσκαλο της περιοχής που γνωρίζει πως οι μέθοδοι άντλησης θα καταστρέψουν τελικά την περιοχή, ενώ στο παιχνίδι μπαίνει και άλλος ένας περιβαλλοντολόγος που στρέφει και αυτός τους κατοίκους εναντίον τους.
Ένα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα που όμως αντιμετωπίζεται με λάθος τρόπο. Η δασκαλίστικη προσέγγιση, υπεραπλουστευμένη και δραματοποιημένη με αφελή τρόπο, συμπληρωμένη από κλισέ κάθε είδους, είναι σχεδόν ενοχλητική σε σημείο που αντί να πετύχει τον σκοπό της στην καλύτερη περίπτωση μας αφήνει αδιάφορους, στην χειρότερη μας κάνει αντιδραστικούς.
Ο Matt Damon είναι ένας χαρισματικός ηθοποιός και η ερμηνεία του είναι πολύ καλή, το ίδιο και της Frances McDormand, ωστόσο οι δύο σταρ δεν είναι αρκετοί για να δώσουν χαρακτήρα στην ταινία, η οποία πάσχει από έλλειψη ρυθμού και ενδιαφέροντος.
Αν απευθύνεται σε κοινό που δεν γνωρίζει τίποτα για το θέμα ή που πιστεύει πως ο κόσμος μας είναι ‘αγγελικά πλασμένος’ ίσως να του δώσει κάτι να σκέφτεται. Όπως η πόλη που περιγράφει, μια μικρή επαρχιακή πόλη στη μέση της Αμερικής, ξεκομμένη σχεδόν από οτιδήποτε συμβαίνει έξω από αυτήν, ίσως υπάρχουν πολλές τέτοιες πόλεις και πολλοί τέτοιοι άνθρωποι και πρέπει κάποιος να τους τα πει με απλοϊκό τρόπο, σχεδόν σαν παραμύθι. Αν όμως ήθελε να απευθυνθεί σε ένα πιο ώριμο κοινό, τότε η προσέγγιση είναι λανθασμένη.
Μια χαμένη ευκαιρία για ένα θέμα σημαντικότατο και επίκαιρο.
pame-cinema

Κριτική_03
Η γη της επαγγελίας

Το «Promised Land» σημαδεύει την τρίτη συνεργασία των Gas Van Sant και Matt Damon (μετά το «Ο ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» και «Gerry»). Η ταινία θα ήταν το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Damon, αλλά ο ίδιος τελικά αποφάσισε να υπογράψει μόνο το σενάριο και να κρατήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Van Sant καταφέρνει φυσικά να προσφέρει μία ακόμα δουλειά υποδειγματικής σκηνοθεσίας με δυνατές ερμηνείες και εξαιρετικό σάουντρακ από τον βετεράνο μουσικοσυνθέτη Danny Elfman. Μία ταινία που εξερευνά με πρωτοτυπία την επιμονή την ανθρώπινης φύσης και τις τριβές που αναπτύσσονται μεταξύ ανθρώπων από διαφορετικές πτυχές της κοινωνίας. Κάποιες σκηνές είναι αξιομνημόνευτες (όπως αυτή με το συμβούλιο στο σχολικό γυμναστήριο ή αυτή με την τελική σύγκρουση των πρωταγωνιστών), εν τούτοις η ταινία αποτυγχάνει να κάνει την υπέρβαση στο αριστούργημα. Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται ανολοκλήρωτοι κι η ταινία είναι υπερβολικά συναισθηματική για πραγματολογικό της θέμα. Επιπλέον, η ταινία διαθέτει το αρνητικό να παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο που είναι σχεδόν προπαγανδιστικός και ηθικολογικός. Παρόλο που το «Promised Land» δε φτάνει σε ποιότητα προηγούμενες δουλειές του Van Sant, αξίζει μία θέαση για πόσο καλά αποκρίνεται στους οικονομικά δυσχερείς καιρούς που διαβαίνουμε…
popcorn

Κριτική_04
Η γη της επαγγελίας

Οι μεγάλες εταιρείες που αγοράζουν τη γη των φτωχών αγροτών και, παρά τις ελλιπείς μελέτες και το μεγάλο ρίσκο, ξεζουμίζουν το έδαφος μέχρι να φύγουν και ν’ αφήσουν πίσω τους έναν τόπο χωρίς κανένα περιθώριο περαιτέρω ανάπτυξης είναι κακές και χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να πάρουν αυτό που θέλουν, αλλά χάνουν τη μάχη στη στιγμή όταν ένας άνθρωπος αποφασίσει να αλλάξει τις προτεραιότητες της ζωής του και να αναθεωρήσει τις βασικές αξίες του. Τώρα που χωνέψαμε το μήνυμα ας προχωρήσουμε στην ταινία.
Το πιο δυνατό χαρτί του σεναρίου των Ντέιμον-Κρασίνσκι είναι κατά τη γνώμη μου οι χαρακτήρες και ο τρόπος με τον οποίο μας αποκαλύπτονται σιγά-σιγά. Ο Στιβ, επαρχιωτόπουλο κι αυτός, δε μοιάζει να έχει τίποτε άλλο πέρα απ’ αυτή τη δουλειά κι έτσι, όταν μαθαίνει το νέο της προαγωγής του, η επιτυχία της τρέχουσας συμφωνίας παίρνει διαστάσεις προσωπικής αποστολής και ίσως εξόφλησης ενός άτυπου χρέους προς την εταιρεία που τον επιβράβευσε. Η Σου πάλι, η οποία έχει έναν γιο που υπεραγαπά και λόγω της δουλειάς τον βλέπει πολύ λίγο, είναι πολύ πιο κυνική, αποζητά το κλείσιμο της υπόθεσης όσο πιο γρήγορα γίνεται, είτε με επιτυχία είτε όχι, αρκεί να γυρίσει στο σπίτι της. Οι δυο τους πρέπει να συνεργαστούν και η συναισθηματική εμπλοκή του Στιβ συγκρούεται με την πρακτική προσέγγιση της Σου με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.
Όταν ο Ντάστιν εμφανίζεται στο προσκήνιο με την ακτιβιστική του ατζέντα και την αυτοπεποίθηση κάποιου που έχει το “καλό” με το μέρος του, οι δύο “εκτελεστές” αποκτούν έναν ορατό αντίπαλο. Φιλικός και άνετος με όλους, ο Ντάστιν αποδεικνύεται πολύ καλός στο να κερδίζει τις καρδιές των ανθρώπων και να κάνει τον Στιβ να μοιάζει σαν μια προσωποποίηση του “κακού”. Η παρακάτω εξέλιξη της πλοκής, ασχέτως αν διαλύει κάθε πρόσχημα σοβαρότητας και υπονομεύει τις καλές προθέσεις των δημιουργών, δικαιολογείται απόλυτα απ’ την εντύπωση που έχουμε σχηματίσει για τους τρεις αυτούς ανθρώπους και δικαιολογεί, επίσης, κάποιες περίεργες συμπεριφορές τους.
Παρ’ όλ’ αυτά, και παρ’ ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την μαζική εξαγορά δε φαίνεται σίγουρο για καμιά πλευρά, η μάχη μεταφέρεται ανεξήγητα σε προσωπικό επίπεδο όταν ο Στιβ νιώθει τα βλέμματα μίσους των “καλών” ανθρώπων της πόλης να τον στοχεύουν κι ο Ντάστιν “κερδίζει το κορίτσι” χωρίς να κοπιάσει καθόλου. Έτσι, ο φακός φεύγει απ’ τους άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή την πόλη και τους ανθρώπους της, για να εστιάσει στο προσωπικό ταξίδι “σωτηρίας” του Ματ Ντέιμον —συγνώμη, του Στιβ— το οποίο μας ανακοινώνεται εντελώς άκομψα τη στιγμή που η Σου τραγουδάει, με μικρή επιτυχία, ένα χριστιανικό τραγουδάκι (σώθηκα όταν είδα το φως κλπ) μπροστά σ’ ένα πλήθος μεθυσμένων χωριατών στο μπαρ της πόλης.
Σταδιακά λοιπόν, το μήνυμα γίνεται πιο “αναγεννημενοχριστιανικό” κι η ευκολία του “σώσε τον εαυτό σου κι ο κόσμος θ’ ακολουθήσει” γίνεται το δόγμα μιας ταινίας που πλέον αδιαφορεί με βιβλικών διαστάσεων αυτοπεποίθηση για το πόσο πιστευτή είναι η πλοκή της και πόσο μασημένη είναι η τροφή για σκέψη που υποτίθεται ότι θέλουν να μας δώσουν οι δυο αστέρες του “μεγαλοεταιρειοεπιδοτούμενου” Χόλιγουντ με τις αγνές προθέσεις.
Τι κρίμα που ο Γκας Βαν Σαντ κάνει τόσο καλά ακριβώς αυτό για το οποίο έχει προσληφθεί! Μας φέρνει πολύ κοντά στο τοπίο και τους ανθρώπους του μόχθου που του δίνουν ζωή και γίνεται συνένοχος των σεναριογράφων με τη δεξιοτεχνία του, τραβώντας μας με την γοητευτική κάμερά του μέσα στην ιστορία που λαβαίνει χώρα στο μακρινό, ασήμαντο Μακίνλι χωρίς να υπολογίσει ότι στο τέλος θα νιώσουμε ακόμη πιο χειραγωγημένοι και ηλίθιοι.
Το “Promised Land” είναι μια ευχάριστη ταινία για μικρά παιδιά. Αυτό που ο Ντέιμον λέει στον Κρασίνσκι τη στιγμή της “μεγάλης αποκάλυψης” θα έπρεπε οι δυο τους να το πουν στον εαυτό τους.
in2life

Κριτική_05

Η γη της επαγγελίας

Aπό την εκτόξευση του άστρου του με το «Good Will Hunting» η μια επιτυχία του Nτείμον, ακολουθεί την άλλη. Tώρα ενώνει ξανά τις δυνάμεις του με τον Γκας Bαν Σαντ για να αφηγηθεί μια επίκαιρη, ενδιαφέρουσα οικολογική ιστορία. Σε μια πάμφτωχη, χτυπημένη αλύπητα από την παγκόσμια κρίση γωνιά της γης, φθάνει ο Στιβ. Στέλεχος εταιρείας εξόρυξης αερίου με ένα μαγικό ραβδί: Συμβόλαια εξαγοράς γης αξίας εκατομμυρίων δολλαρίων. Σαν να περιλούζεις με γάργαρους καταρράκτες κάποιον χαμένο μήνες στην έρημο. Oι κάτοικοι εξιτάρονται προσδοκώντας αμύθητα κέρδη.
Στην εποχή του Google όμως, η ενημέρωση ρέει παντού σαν τον αέρα. Kάποιοι «πληροφορημένοι» αντιδρούν, φοβούμενοι καταστροφική μόλυνση του περιβάλλοντος. H άφιξη σαν κομήτης του χαριτωμένου περιβαλλοντολόγου Nτάστιν, θα αρχίσει να ξυπνά συνειδήσεις και να αποδυναμώνει τις προτάσεις του Στιβ. Πετώντας άλλοτε στα ουράνια κι άλλοτε καταβαραθρωμένος στην έσχατη απελπισία ο Στιβ θα συνειδητοποιήσει πως τα νερά που χαιρόταν μέχρι σήμερα δεν ήταν η Γαλάζια Λίμνη, μα ένας πηχτός, θολός βούρκος. Θα κληθεί να πάρει σκληρές, καθοριστικές αποφάσεις. Kαι αυτός που είχε μάθει μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις, τάζοντας λαγούς με πετραχήλια να ορίζει τις ζωές των άλλων, πρέπει να αποφασίσει επιτέλους ποιά ρότα θα δώσει στη ζωή του.
Δραματική ταινία, ξεχειλισμένη σαν νυχτερινή παλίρροια με ακραία ένταση, μα διάστικτη από σωτήριους αμμόλοφους πηγαίου, ακαταμάχητου χιούμορ.
freesunday

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η γη της επαγγελίας κριτικές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s