Broken city κριτικές

broken cityΚριτική_01
Ο σεναριογράφος Brian Tucker κάνει το ντεμπούτο του με ένα σενάριο που πιθανώς θα μπορούσε να γίνει noir αν δεν χρησιμοποιούσε τόσα πολλά κλισέ και έδινε λίγο βάθος στους χαρακτήρες του. Δεν πρόκειται εξάλλου για μια ταινία που έχει καταγγελτικό χαρακτήρα ή αναδεικνύει κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, αλλά για μια καθαρά αστυνομική περιπέτεια που χρησιμοποιεί απλουστευτικά το ζήτημα της διαφθοράς της εξουσίας, χωρίς να έχει κάποιον ιδιαίτερο χαρακτήρα ώστε να την κάνει να ξεχωρίζει.
Ωστόσο τo Broken City είναι διασκεδαστικό χάρις στην παρουσία των σούπερ σταρ που περιλαμβάνει στο καστ και τον ρυθμό που καταφέρνει και διατηρεί ο σκηνοθέτης. Ο Ράσελ Κρόου βρίσκεται στο στοιχείο του, το ίδιο και ο Μαρκ Γουόλμπεγκ με την Κάθριν Ζέτα Τζόουνς που χωρίς να δίνουν μεγάλες ερμηνείες, τις οποίες άλλωστε δεν επιτρέπει το σενάριο, βλέπονται όμως ευχάριστα.
pame-cinema.gr

Κριτική_02
Εμπνευσμένο από τη σύγχρονη κατάσταση, το σενάριο διαθέτει τα υλικά για να αναπτυχθεί ένα ενδιαφέρον πολιτικό και αστυνομικό δράμα αγωνίας και δράσης. Ωστόσο, κατά την εξέλιξη της ιστορίας η πλοκή παρουσιάζει αρκετές ασάφειες, με κενά στην αφήγηση και αναληθοφάνειες. Ο ιδιωτικός ντεντέκτιβ δεν είχε αντιληφθεί ότι τον παρακολουθούν, έγγραφα υψίστης σημασίας πετιούνται απλά στα σκουπίδια, η έξυπνη σύζυγος του δημάρχου δεν βλέπει τον ντεντέκτιβ σε απόσταση δέκα μέτρων, πίσω από ένα μικρό θάμνο στην εξοχή…
Επιπλέον, η ιστορία του ντεντέκτιβ με την ηθοποιό φίλη του αποτελεί μια δευτερεύουσα πλοκή η οποία ενσωματώνεται μέσα στην κύρια πλοκή και αναπτύσσεται αρκετά χωρίς να αποφέρει κάτι ιδιαίτερο, εκτός από το να φορτώσει την αφήγηση με στοιχεία περισσότερα μεν, άστοχα δε.
Παρόλες τις προσπάθειες ανάπτυξης μιας κάποιας δράσης και έντασης κατά την εξέλιξη της ιστορίας, η ταινία μπορεί απλά να διασκεδάσει το θεατή χωρίς να τον συνεπάρει ή να του μείνει αξέχαστη. Οι ηθοποιοί είναι γνωστοί στο κοινό, το θέμα του έργου οξύνει την περιέργεια, όμως όλα δίνονται αρκετά στερεοτυπικά. Οι σκηνές ακολουθούν απλά η μία την άλλη μέχρι την τελική λύση της πλοκής που παραγεμίζεται από «καλά παραδείγματα» αμερικανικής ηθικής.
Το κοινό ίσως θα μπορούσε να ταυτιστεί με το ρόλο του Μαρκ Γουόλμπεργκ («The Fighter», «Ted») αναγνωρίζοντας σε αυτόν το μέσο πολίτη που έρχεται αντιμέτωπος με -κάποιους- απατεώνες πολιτικούς οι οποίοι φορώντας μια μάσκα αξιοπρέπειας θησαυρίζουν εις βάρος του λαού. Ο Ράσελ Κρόου, από την άλλη, μέσα στο κοστούμι του διεφθαρμένου δημάρχου δεν πείθει πολύ για την ανηθικότητά του.
clickatlife.gr

Κριτική_03
Αν μη τι άλλο, η παρουσία των Ράσελ Κρόου και Μαρκ Γουόλμπεργκ, δυο σταρ κομμένων και ραμμένων για τους κεντρικούς ρόλους, πρέπει να είχε ανεβάσει τις μετοχές του πολιτικού θρίλερ του Άλεν Χιουζ κατά πολύ, πριν καν αυτό ολοκληρωθεί. Κι η αλήθεια είναι ότι, όπως πολλοί κινηματογραφόφιλοι, θα έβλεπα οτιδήποτε πρωταγωνιστούν αυτοί οι δυο με τις θετικότερες των προκαταλήψεων, μιας και μπορούν να κάνουν μια μέτρια ταινία να φαίνεται καλύτερη κι ένα κακό σενάριο να μοιάζει υποφερτό. Ναι, ειλικρινά πιστεύω ότι μπορούν. Αλλά όχι το στομφώδες, απλοϊκό, κλισεδόπληκτο σενάριο του Μπράιαν Τάκερ για το “Broken City”.
Αυτό, δεν θα το έσωζε ούτε μια μεγαλειώδης έκρηξη στο τέλος, ούτε καν μια αυθυπονομευτική εμφάνιση του Στίβεν Σιγκάλ, ούτε ακόμη ένα απροσδόκητο γκρο-πλαν στο ντεκολτέ της Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς. Ορίστε γιατί…
Ένας πρώην μπάτσος με ένα σκοτεινό παρελθόν εκδικητικής βίας και αλκολισμού, παντρεμένος με μια σέξι πορτορικάνα που κουβαλά το δικό της βαρύ φορτίο και παλεύει να τα καταφέρει στο σνομπ χώρο του ανεξάρτητου σινεμά (!;) παρά τις επιφυλαξεις του μπάτσου. Ένας δήμαρχος με σιδηρά πυγμή και πάθος για την εξουσία, επιρρεπής σε διεφθαρμένες πρακτικές, παντρεμένος με μια γυναίκα που τον σιχαίνεται και εξαρτημένος απ’ τον πλούσιο μεγαλοεργολάβο που τον κρατά στο χέρι με τα λεφτά του. Μια μουντή φτωχογειτονιά που παραπαίει και μια μεγάλη, απρόσωπη εταιρεία που την αγοράζει για να την ισοπεδώσει και να φτιάξει ουρανοξύστες (!;). Ένας μεγαλοαστός υποψήφιος με κρυφή ομοφυλοφιλική σχέση και αγνές προθέσεις για την πόλη του και τις φτωχογειτονιές της. Ένας τίμιος επικοινωνιολόγος με τις λάθος φιλίες κι ένας νευρωτικός γόνος μεγιστάνα που θέλει να καταστρέψει τον πατέρα του. Α, ναι. Κι ο αμφιλεγόμενος επίτροπος της αστυνομίας που εμφανίζεται απ’ το πουθενά κι έχει εμμονικά ως στόχο του τον υπερόπτη δήμαρχο.
Όσα κλισέ κι αν μετρήσει κανείς, ένα καινούργιο ξεπηδά ανά λεπτό απ’ αυτό το αδικαιολόγητο μωσαϊκό διαφθοράς, ηθικολογίας και αψυχολόγητων ενεργειών, διαλύοντας κάθε πιθανότητα να πάρουμε την ταινία στα σοβαρά. Όσο ο Κρόου με τον Γουόλμπεργκ προσπαθούν να ερμηνεύσουν με συνέπεια αυτούς τους απίθανους χαρακτήρες, τόσο πιο σφιγμένοι φαίνονται, σα να βρίσκονται στα πρόθυρα του να ξεσπάσουν σε γέλια. Κι ενώ τέτοιου είδους “σχέσεις” μεταξύ πολιτικών με καρέκλες και επιχειρηματικών συμφερόντων ή αντίστοιχα φορτισμένες από αποκαλύψεις προεκλογικές μάχες, ακόμη και διαλυμένες συζυγικές σχέσεις που συντηρούνται για λόγους βιτρίνας, δεν είναι καθόλου απίθανες ούτε βγήκαν απ’ τη φαντασία των δημιουργών, αυτοί καταφέρνουν να τις κάνουν να μοιάζουν με παραμύθια για μικρά παιδιά.
Κλισέ και ανέμπνευστη και η σκηνοθεσία του Χιουζ, ο οποίος αποτυγχάνει να μας δώσει ένα στοιχειωδώς φορτισμένο θρίλερ και να κρύψει κάπως τις τεράστιες αδυναμίες του σεναρίου που, εκτός των άλλων, δε διαθέτει ούτε ίχνος χιούμορ ή αυτογνωσίας.
Το “Broken City” είναι μια πραγματικά κακή ταινία.
in2life.gr

Κριτική_04
Μια κλασική αμερικανική ταινία που εξελίσσεται μεταξύ νουάρ και αστυνομικής και πολιτικής περιπέτειας – διαφθοράς, με σύγχρονο φόντο, μέσα και συμπεριφορές. Πρωτίστως, πρέπει να εξάρω την ερμηνεία του Μαρκ Γουόλμπεργκ, ο οποίος για μια ακόμη φορά είναι εξαιρετικός στο ρόλο το σκληρού μπάτσου, που κινείται στα όρια του καλού και του κακού είτε επαγγελματικά είτε προσωπικά είτε εσωτερικά.
Η ταινία του Άλεν Χιουζ είναι άρτια κατασκευασμένη αλλά προβλέψιμη. Δεν μας εντυπωσιάζει τίποτα, πόσω μάλλον η συμπεριφορά και η κατάληξη του ήρωα που υποδύεται ο Ράσελ Κρόου. Σε μια ιστορία, ολίγον τετριμμένη, που ο καθένας πουλάει και τη μάνα του για να επιβιώσει, τότε όλα τα περιμένουμε ακόμη και από ανθρώπους υπεράνω πάσης υποψίας.
Εντέλει, αυτό που μας απομένει από το «Broken City» είναι μια δυνατή και άκρως διασκεδαστική αστυνομική ταινία, που μπορεί να μη διαθέτει δάφνες ποιότητας, όμως πρωτίστως δεν μας προσβάλλει σαν θεατές, μας διασκεδάζει και μας αφήνει ένα άκρως κινηματογραφικό βράδυ, που κινείται στα αρχετυπικά όρια διαχρονικώς.
Sevenart.gr

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Broken city κριτικές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s